13-3

"საქართველო "
# 13 (1801)
1 - 13 ივლისი 2003 წ

"რაც საქართველოში ხელისუფლება დაამხეს, ჯიბისუფლება მეფობს": ინტერვიუ ნემო ბურჭულაძესთან

ტრისტან ბერიანიძე

- ბატონო ნემო, რამდენიმე დღის წინ ტრაგიკულად დაიღუპა თქვენი პარტიის სამი წევრი. მათმა ვერაგულმა მკვლელობამ საზოგადოებას კიდევ ერთხელ დაანახა, რომ ქვეყანაში მოჩვენებითი სიმშვიდე სუფევს და ყოველი მათგანი დაუცველია. დღეისათვის თუ არსებობს რაიმე ახალი ინფორმაცია ამ ტრაგიკული ფაქტის შესახებ?

- ეს ერთი კონკრეტული შემთხვევა არ გახლავთ მხოლოდ, თანაც არც პირველია. ღმერთმა ქნას, რომ უკანასკნელი კი იყოს. თუმცა ქვეყანას ყაჩაღები მართავენ და მსგავსი შემთხვევები მომავალშიც არ არის გამორიცხული. მე-12 წელია, პერმანენტულად მიმდინარეობს ეს გაუთავებელი ძალადობის პროცესი. ერთი შეხედვით, თითქოს 20 აპრილის დადგენილების შემდეგ გარკვეული ნაწილი კანონიერი ხელისუფლებისა და ეროვნული მოძრაობის ცნობილი წარმომადგნლებისა პატიმრობიდან გაათავისუფლეს, დევნილობიდან ბევრი დაბრუნდა, თითქოს ლეგალური პოლიტიკური მოქმედების საშუალება მოგვეცა, მაგრამ...

მოსახლეობას კარგად ახსოვს თამარაშენში ცოტა ხნის წინ მომხდარი საზარელი მკვლელობა, როდესაც მინდიაშვილების მთელი ოჯახი ამოწყვიტეს - მამა და სამი ვაჟკაცი. ცოტა ხნით ადრე, ვიდრე ეს მოხდენოდა, ჩვენი კავშირის ხელმძღვანელობა ჩასული იყო სამაჩაბლოში. საოცრად თბილი შეხვედრები გვქონდა მოსახლეობასთან. თქვენი ხელისუფლების დამხობის შემდეგ არავის გავხსენებივართ და ისევ თქვენ მოხვედით პირველიო - გვითხრეს. ჩვენი მასპინძელი ოჯახის დაღუპული მამა გახლდათ. საკუთარი მანქანით შემოგვატარა ხეობის სოფლები. ოჯახის დაღუპული წევრები ჩვენი კავშირის წევრები იყვნენ. როცა მკვლელობებს შორის კავშირი აშკარაა და ყოველივე ეს დაუსრულებლად გრძელდება, ნათლად ჩანს, რომ ისინი წმინდა პოლიტიკურ ხასიათს ატარებენ.

- ამ ბიჭების მკვლელობას რას უკავშირებთ?

- როგორ გითხრათ?! ჩვენ ზუგდიდში გვაქვს ერთ-ერთი ძლიერი ორგანიზაცია. აქ 26 000-ზე მეტი კავშირის წევრია.

ერთი დღით ადრე ვიდრე თენგიზ და მანუჩარ ზარანდიებს და მამუკა გვაზავას ჩაცხრილავდნენ, ჩვენ კონფერენცია ჩავატარეთ რუხში. ხალხმრავალი, საოცრად თბილი შეხვედრა გამოვიდა. მეორე დილით კი ეს საზარელი ამბავი მოხდა. მამუკა გვაზავა წალენჯიხის რაიონში დეპატუტობის კანდიდატი უნდა ყოფილიყო ჩვენი კავშირიდან. შარშან მამუკა გვაზავს ფეხმძიმე დას ოჯახში შეუვარდნენ და დაცხრილეს. ერთ-ერთი დაღუპული თენგიზ ზარანდია იმ ოჯახის წარმომადგენელი გახლავთ, სადაც ზვიად გამსახურდიას ცხედარი იყო დაკრძალული. მის მამას - ვალიკო ზარანდიას კი ცემაში ამოჰხადეს სული მხოლოდ იმიტომ, რომ თავის ეზოში პრეზიდენტი დაკრძალა. ნათლად ჩანს, რომ ეს მკვლელობები შემთხვევითი არ არის, მსხვერპლი საგანგებოდ შეარჩიეს.

ჩვენ მშვიდობიანი გზით, არჩევნებით გვინდა გადავარჩინოთ ჩვენი სამშობლო, დღევანდელი ხელისუფლება კი ყველანაირად შეეცდება თავისი მდგომარეობის შენარჩუნებას იმ ნაცადი გზით, რომლითაც ხელისუფლებაში მოვიდნენ.

- ბატონო ნემო, მოსახლეობა დღევანდელ პოლიტიკურ სპექტრს ეროვნულ და არაეროვნულ ძალებად ჰყოფს. თქვენ ვის მიიჩნევთ ეროვნულად და ვის არაეროვნულად?

- ჩამოთვლას არ დავიწყებ, ვინ ვინ არის, თუმცა პოლიტიკური ძალები ნამდვილად იყოფა ორ ნაწილად - ეროვნულად და ანტიეროვნულად. მოსახლეობა მშვენივრად ხედავს, ვინ აკეთებს პოპულისტურ სოციალურ დაპირებებს და ვინ არის ანტიეროვნული. ქართველი ადამიანი ასე ადვილად არ იყიდება რამდენიმე ლარად. დღეს უკვე ყველამ იცის, არჩევნების წინ გაძლევენ ხუთ ლარს იმ ათასებიდან, რომელიც უკვე წაგართვეს და ამ მიზერულ თანხას იმისთვის გთავაზობენ, რომ საშუალება მიეცეთ, მომავალში უფრო მეტი წაგართვან.

- პოლიტიკურ პარტიებს ჰგონიათ, რომ მოსახლეობისთვის სოციალური მდგომარეობაა მთავარი... თქვენ როგორ ფიქრობთ, რა განსაზღვრავს დღეს პოლიტიკური პარტიის პოპულარობას, მათი პოლიტიკური პოზიცია თუ პოპულისტური ინტენსიური გამოჩენა მასმედიის საშუალებებში?

- ამ ხელისუფლების მიერ დღეს შექმნილი სოციალური ფონი გარკვეულ ნიადაგს ქმნის პოპულისტური განცხადებებისთვის. მათი ეკონომიკური მდგომარეობიდან გამომდინარე საკმაოდ ჰყავთ მრჩევლები შინ და გარეთ, თუ როგორ გასწიონ აგიტაცია. შემთხვევითი არ არის, რომ ეს პოპულიზმი ძირითადად ეხება სოციალურ საკითხებს. მე მოსახლეობას მინდა ავუხსნა, რომელიმე ერთი საკითხის ცალკე გადაწყვეტა შეუძლებელია, ვიდრე ის ერთადერთი ძირითადი პრობლემა არ გადაწყდება, რომელიც ქვეყანაში არსებობს. ეს ხელისუფლების პრობლემა გახლავთ და მძიმე სოციალური თუ სხვა ნებისმიერი საკითხი მხოლოდ შედეგია იმისა, რაც მოხდა საქართველოში 1992 წლის დასაწყისიდან დღემდე. უნდა ვიცოდეთ, რომ, როცა იარაღით შემოგივარდება ადამიანი, ის კარგ საქმეზე არ მოდის. დღეს მოსახლეობისთვის ამის ახსნა ზედმეტადაც კი მიმაჩნია. ჩვენ დავდივართ რაიონებში და მოსახლეობა აქეთ გვიხსნის ყველაფერს, რაც საკუთარი თვალით ნახა.

სპეკულაცია ძირითადად სოციალურ თემაზე პოპულიზმით ხდება. მოსახლეობას ჰყავდა არჩეული ხელისუფლება. ხუთის ნაცვლად მხოლოდ ერთი წელი მართავდა ქვეყანას, მაგრამ შეასრულა ყველა საარჩევნო პირობა. იმის შემდეგ გავიდა ამდენი წელი, მაჩვენეთ ერთი პირობა მაინც იმ ჩამონათვალიდან, რომელიც ამათ შეასრულეს. დღეს საქართველოში დემოკრატია არ არსებობს. პრესის ორგანოების სიმრავლე კი არ მეტყველებს დემოკრატიის არსებობაზე, არამედ არჩეული ხელისუფლება.

შევარდნაძე აცხადებს, რომ წინა არჩევნები გაყალბდა, ჯორბენაძე ამტკიცებს, რომ მას აქვს 500 000 გაყალბებული ხმის დოკუმენტაცია, ოპოზიცია ამას თავისთავად ყვირის... იმაში, რომ არჩევნები გაყალბდა, ყველა მხარე შეთანხმებულია. ისინი მხოლოდ იმაზე დაობენ, ვინ გააყალბა არჩევნები. პირადად ჩემთვის აბსოლუტურად სულერთია, ვინ გააყალბა. მთავარია, რომ ქვეყანას არ ჰყავს არჩეული ხელისუფლება.

- დღეს პრაქტიკულად დაიწყო საარჩევნო კამპანია, თუმცა ჯერ კანონიც არ გახლავთ მიღებული. რა დოზით იღებთ კანონის ჩამოყალიბების პროცესში მონაწილეობას და როგორია თქვენი მოთხოვნები კანონთან ურთიერთობაში?

- ჩვენ ძალიან აქტიურად ვართ ჩაბმული არა მხოლოდ კანონის ჩამოყალიბების პროცესში. ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ ქვეყანაში შეიქმნას საარჩევნო გარემო. კარგად იცის მოსახლეობამ, რომ საქართველოში წლების მანძილზე არ ჩატარებულა არჩევნები და ეს უფრო არჩევნებობანას თამაშს გავდა, ვიდრე არჩევნებს. საარჩევნო კანონის ის ვარიანტი, რომელსაც იხილავდნენ, ბევრ დადებითს შეიცავს გაყალბების წინააღმდეგ, თუმცა არაფრით არ უნდათ დათმონ ერთი მთავარი - საარჩევნო ადმინისტრაციის დაკომპლექტება ყველა დონეზე. როცა ხდებოდა კონსულტაციები ოპოზიციასა და პოზიციას შორის...

- პოზიციაში ხელისუფლებას გულისხმობთ?

- ეს ხელისუფლება არ არის. ხელისუფლება დაამხეს და დიდი ხანია, საქართველოში ჯიბისუფლება მეფობს...

ჩვენი წარმომადგენლები მონაწილეობას იღებდნენ ამ კონსულტაციებში. ოპოზიციაც და სახელისუფლებო ბლოკიც ერთმანეთში ვერ იყოფენ ადგილებს კომისიაში. ჩვენთან ნაკლები პრეტენზია აქვთ. ყველა თანახმაა, რომ ჩვენ გვყავდეს წარმომადგენელი კომისიაში. ამის მიზეზი მარტივია. ჩვენ სულ სხვა მხარე ვართ და არა ერთ-ერთი რომელიმე ოპოზიციური კავშირი. როცა საუბარია, ვინ რამდენი პროცენტით გადალახა ბარიერი, ეს ჩვენ არ გვეხება, რადგან ტყეში და ციხეებში პროცენტებს არ იძლეოდნენ. იქ წლებს გვირიგებდნენ პროცენტების ნაცვლად.

ჩვენი ძირითადი მოთხოვნაა, ჩავატაროთ არჩევნები, რაც არ მომხდარა 1991 წლის შემდეგ. მივცეთ ხალხს არჩევანის საშუალება და მათ არ შეეშლებათ.

- ეროვნული თანხმობის კავშირი არჩევნებში მარტო აპირებს გამოსვლას თუ პარტნიორები ეყოლება?

- ჩვენი კავშირი არჩევნებში საკმაოდ აქტიურად მონაწილეობს და ბევრი პოლიტიკური ძალა ძლიერ კონკურენტადაც გვთვლის. უზენაესი საბჭოს დეპუტატები არჩევნებში არ ვმონაწილეობთ. რაც შეეხება ბლოკს, ჩვენ ცალკე გამოვალთ. მექანიკური გაერთიანება შედეგს არ იძლევა.

2003 წელი

მოგვწერეთ opentext@flashmail.com